Vrijdag zou de reis gaan beginnen maar aangezien de taxi pas om 17:30 uur zou komen, hadden we nog heel de dag voor ons. De ochtend meteen begonnen met het inpakken van de koffers, wat laatste was wegwerken en een klein boodschapje gedaan. We hadden onszelf beloofd om de vakantie met een lekkere lunch te gaan beginnen, dus dit deden we. Bij de Emma-Molen deze keer in Nieuwkuijk. Ook deze keer was het weer heerlijk.
Eenmaal thuis lekker onder de douche gesprongen en de laatste dingen konden daarna ook in de koffers. Demi zou op tijd naar huis komen, dus konden we nog even kletsen voor vertrek. Keurig om 17:30 uur stond Taxi Korthout uit Tilburg voor de deur en konden we dus mooi op tijd vertrekken. Zonder file naar Schiphol, daar stonden we al om 18:30 uur. Het was erg rustig en voordat we het wisten hadden we alle controles gehad en zaten we aan een broodje.
Rustig naar gate G9 gelopen en daar rustig wachten tot het 21:10 uur was, want dan zou het boarden beginnen. Zoals eigenlijk altijd was dit een stukje later maar ach, uiteindelijk zat iedereen in het vliegtuig en konden we gaan. Wat moeten we zeggen over de vlucht. Prima maar verder ook niks bijzonders. Helaas beide nauwelijks geslapen maar dat wisten we eigenlijk vooraf al.
Al snel stonden we aan de gate en mochten we uitstappen. Op naar de koffers, ondertussen kwamen we de paspoortcontrole tegen. Hier een kleine hapering omdat iedereen naar all-pasports werd gestuurd maar dit was een automatisch iets en lukte dus helemaal niet, dan maar weer in de volgende rij.
Hierna op zoek naar bagageband 2 want hier zou onze bagage komen. Deze waren er al snel en meteen hebben we de koffers voorzien van de MSC labels. Ja ja, deze moesten eraan en waarom dat lezen jullie zo.
Op naar de uitgang en daar zoeken naar iemand van TUI, want die zou ons op staan te wachten. In de aankomsthal was het enorm druk en chaotisch maar al snel hadden we ze gevonden. Ook vormt zich dan al snel een groep van mensen die dezelfde reis maakt. We zijn er ondertussen wel uit dat er vele wegen zijn naar Rome, want ja het kan echt via allerlei wegen gaan voordat je op de boot bent.
Wij konden instappen bij TUI in een bus en gingen via een kleine stadstour (goed voor de commercie) richting de boot.
Allereerst gingen we naar een Moskee, Jumeirah Grand Moskee. Of nou ja we gingen er heen..... we mochten buiten even kijken.
Bus in en door naar een soort atelier waar ze met goud- en zilverdraad en edelstenen, tapijten e.d. maken. Leuk om te zien maar snel weer door. Al snel waren we bij de Souk, soort markt/bazaar met heeeeeel veel winkels van hetzelfde, sjaals, tapijten, kruiden en souvenirs. We hadden hier ruim de tijd om rond te kijken. We zijn met een ander stel rond gaan lopen en al snel zaten we op een leuk terras voor een lunch, want we hadden ondertussen echt honger (helaas geen ontbijt gehad in het vliegtuig i.v.m. turbulentie). Deze lunch was echt heerlijk en we hebben hier erg gezellig gezeten. Tijdens het rondlopen werden we echt bij elke winkel verzocht om binnen te komen, want ja iedereen heeft de beste en mooiste spullen. :)
Al met al een leuke plek om te zien maar dat getrek aan je hoeft voor ons niet zo.
Nu was het toch echt tijd om naar de boot te gaan. Al snel zagen we de boot liggen, we wisten echt niet wat we zagen. Er lagen er 2 maar Toine zag meteen dat de achterste onze boot was, MSC Virtuosa. Een boot van nog geen 3 jaar oud en echt enorm !!!!! Bij het uitstappen kwamen er al mannen aan met grote karren waar je bagage op moest (vandaar de labels). Wij konden naar de terminal om in te checken. Papieren werden gecontroleerd en de paspoorten. Nu mochten we dan toch echt doorlopen en ineens sta je oog in oog met de boot. We kunnen niet zeggen hoe indrukwekkend dit is (morgen zullen we foto's maken om duidelijk te maken hoe groot hij in werkelijkheid is). Bij het binnenlopen van de boot werden nogmaals je papieren gecontroleerd en dan sta je ineens in de foyer. Volop muziek overal en vooral heeeeeeel veel drukte. We hadden echt geen idee wat nu te doen, dus maar even vragen en al snel hoorden we dat we naar de kamers konden. Uh zonder sleutel of kaart? Ja was het antwoord, alles is daar. Oké op naar verdieping 10 en kamer 247. De lift is hier een verhaal apart, dat laten we nog zien deze week. Na wat lange gangen te hebben doorkruist stonden we voor de deur. Inderdaad daar was een deurhanger met 2 pasjes (ook meteen de sleutel voor de deur). Deze pasjes blijken hier echt een levenslijn te zijn. Je hebt ze echt overal voor nodig. Dit lezen jullie nog komende week, ze komen telkens terug.
Nou op naar binnen, prima kamer erg compact maar alles erop en eraan en erg schoon. Mooi balkon met deze keer uitzicht op de kade.
Het blijft voorlopig nog een gek idee dat we morgen wakker worden met een totaal ander uitzicht want ja, ons hotel vaart terwijl wij slapen. Dit is het uitzicht op Dubai.
Op ons gemak even kijken hoe alles werkt hier en natuurlijk het internet aan de gang proberen te krijgen. Dit is iets wat we vooraf geregeld hebben, want op zee is internet een totaal ander verhaal als aan land.
Toine had het al snel aan de gang maar bij mij wilde het niet, dus zijn we op zoek gegaan naar de receptie en ook meteen een klein verkenningsrondje. Alvast een een eerste rondje foto's, want we weten echt niet waar we kijken moeten hier.
De winkel promenade aan boord.
Iemand nog zin in een wijntje? Zo hebben ze denk ik wel 6 wanden vol.
Deze meneer zorgt voor de cocktails.
Het casino aan boord.
Na al deze indrukken op naar de receptie voor mijn internet. Daar werden we al snel naar boven gestuurd, want ze konden me verder helpen bij de foto-hoek. Daar aangekomen hebben ze het geprobeerd maar nee, ik moest echt bij de receptie zijn..... oké, wij weer terug. Daar aangekomen heeft een jongedame echt haar best gedaan maar nee na een half uur was echt het antwoord, jullie moeten boven zijn. Ze waren daar nu dicht maar om 18.00 uur was de manager er en daar moesten we maar naar vragen. Oké er zat niks anders op, even lekker teug naar de kamer dachten we.
Daar aangekomen werd er ineens van alles omgeroepen dat er een veiligheidstest zou gaan plaatsvinden en daar moest je verplicht aan meewerken. Oké, tv aan en afwachten. Opeens een paar luide tonen en dat bleek de oproep te zijn. We moesten naar een filmpje kijken en daarna bellen met een telefoonnummer. Oké, nu komt het...... we moesten ook echt naar de verzamelplaats. Bij het naar buiten lopen van de kamer stonden al mensen van de boot met hesjes aan om je de weg te wijzen. De liften waren buiten gebruik, dus 4 verdiepingen met de trap naar beneden (is voor Toine erg lastig maar we hadden geen keuze). Daar aangekomen moesten we ons kaartje scannen en waren we klaar, want dan ben je officieel op de juiste plaats voor als er echt iets aan de hand zou zijn. Tussendoor kwam er nog een oproep dat echt iedereen zich moest melden en dat je kaart geblokkeerd zou wordend als je dit niet deed. Na enige tijd werd de oefening afgemeld. Mooi om mee te maken.
Aangezien we pas om 20:30 uur konden gaan eten zijn we naar dek 15/16 gegaan om daar bij het zwembad te kijken. Ook zou de boot om 19:00 uur wegvaren, dus dan konden we dat mooi combineren. Eenmaal boven hadden we een mooi uitzicht. Toine had zelfs een plekje om de F1 start in Bahrein te kijken daar. Ook hier keken we weer onze ogen uit.
En ja dan ineens is het zover, we varen........
Nu was het echt tijd om een hapje te gaan eten. Hiervoor gingen we naar restaurant, Minuetto. Ook hier weer een momentje van oké...... Een berg personeel en in no-time zaten we aan de juiste tafel. Meteen een serveerster erbij voor de uitleg van de kaart. Ook meteen drinken en een broodje met boter. Het gaat echt als een zeer goed geoliede machine. We hebben heerlijk gegeten.
Na het eten wisten we niet hoe snel we op onze kamer moesten komen. Echt we waren doodop. Ik wilde nog aan het blog beginnen maar al snel had ik door dat dit geen optie meer was. We hadden nog wel een helder moment want we zouden vannacht een andere tijdzone in varen (nu 2 uur tijdverschil met Nederland) en aangezien we de tijd hadden gekregen voor de excursie konden we dus even beslissen hoe laat op te staan. Hierna zijn we beide echt als een blok in slaap gevallen.
Jeetje wat was dit een indrukwekkende dag maar oh zo geweldig.
Op naar weer een nieuwe dag en we zijn nu al benieuwd naar het uitzicht wat we dan zullen hebben.
Liefs van ons.
Geen opmerkingen:
Een reactie posten